ماشين عزيزم ! پنج هزارمين کيلومتر زندگيت رو بهت تبريک ميگم . ايشالله توجشن پونصد هزارمين کيلومترت برات بندري برقصم !

اينم نمايي روبرو از ماشينم . شماره اش رو ببينين . اخرش ۲۸۸ هست

اتفاقي رد ميشدم تو خيابون ، شماره ۲۸۹ يعني يه شماره بالاتر از شماره ماشينم با همون رنگ رو ديدم .

جالب بود نه ؟! ... منتظر قسمت بعدي (( اينجا بوشهر است )) باشيد البته با محتوايي متفاوت !

اه حالمون گرفته شد اساسي . گفتيم بعد از سال ها قهرمان آسيا ميشيم ميريم جام کنفدراسيون ها با برزيل و آرژانتين و آلمان بازي ميکنيم اسممون تو سطح اول فوتبال دنيا مياد ، اما زهي خيال باطل !

اين کره جنوبي هيچي نبود جلو ايران حيف حيف حيف ... خطيبي خدا لعنتت کنه !!

شب شده پر ستاره ، خرد و خسته داري ميري خونه اما تو ترافيک خيابون منتهي به فرودگاه بوشهر گير کردي . چي شده تصادف شده ؟ نچ ... حاجي ها از مکه دارن ميان !
به ازاي هر نفر که از سفر مکه بر ميگرده ، يک ميني بوس از اقوام و فاميل ميرن فرودگاه . تازه يه تعداد ماشين شخصي با پرچم سبز ، بوق بوق زنان دارن ميرن به طرف فرودگاه نيم وجبي بوشهر . از ترافيک بين راه صرفه نظر کني ، ازدحام وحشتناک جمعيت توي سالن فرودگاه و محوطه بيرون فرودگاه ، سرسام آوره .
من نميدونم اين چه رسميه که تا يه نفر از مکه برميگرده ، بايد يه ايل برن به استقبالش ؟ خوب آقا جان ! اين که بالاخره ميخواد بره خونه اش ! تو فرودگاه که نميخواد بخوابه ، شب برو منزل حاجي و روز بعدش هم ناهاري چيزي به عنوان وليمه بخور و خلاص ! البته به برادر ، خواهر ، مادر ، پدر يا اقلاً فاميل هاي نزديک و درجه يک ، نميشه خرده گرفت . به هر حال با اشتياق ميرن به استقبال نور چشمشون ، ولي ديگه لزومي نداره  بچه محلا و برادر زن پسر خاله ي باباش هم بره فرودگاه و با ايجاد  ازدحام بيش از حد ، مشکلاتي رو برا همشهرياش ايجاد کنه .

 پ ن : دوستان !  به خدا من بوشهرو دوست دارم و به بوشهري بودنم افتخار ميکنم ولي بايد نا هنجاري هاي موجود در شهرمون رو نقد کنيم تا بتونيم يه جامعه مترقي داشته باشيم و احساس آرامش بيشتري داشته باشيم . انشالله

امشب به افتخار آمدنت ، تمامي چراغ هاي خانه را روشن کرده ام  ... خوش آمدي حاج خانوم !

پ ن : براي سلامتي تيم ملي ايران و قهرماني در جام ملت هاي آسيا محمدياش صلوات .. اللهم صل علي محمد و آل محمد ...

- آقا سلام
- سلام
- ببخشيد يه پيرهن خنک آستين کوتاه ميخواستم
- بيا نگاه کن اينا همش آستين کوتاهن هر کدوم خواستي انتخاب کن
- ميشه اونو بيارين ببينم ؟
- بفرما 
- (  نگاه مي کنم ، مورد پسندم قرار نميگيره ) ... ميشه اون يکي رو بدين ببينم ؟
- ( يه کم دلخور ميشه !! ) بفرما ...
( نج ! اينم باب ميلم نبود )
- آقا شرمنده ها اونم ميشه نشونم بدين
- (قاط ميزنه ) اينا خودت داري ميبينيش ديگه براي چي بيارمش پايين ؟!
- خوب به هر حال باز شده اش رو بايد ببينم آيا مورد قبول هست يا نه !
- نه آقا تو خريدار نيستي ! بفرماييد ( با دست راستش ، در خروجي رو نشونم ميده !! )

تهران ( يا هر شهر ديگه اي به غير از بوشهر ! )

-آقا ببخشيد ميشه اون پيرهن آستين کوتاه رو ببينم ؟
- بله خواهش ميکنم بفرماييد ... ببينيد چقد خوش رنگه ؟! آدم احساس جووني ميکنه با اين لباس به نظر من . شما هم ماشالله خوش تيپ هستيد ، شاداب هستين ، بايد همچين رنگايي بپوشين . جنسش هم نخي و خنکه ، اگرم مورد پسندتون نيست ، بازم مدل هاي ديگه ، کاراي ديگه هم هست بدم ببينيد ؟ 
- ممنون ميشم که اگه نشونم بدين
- ( يهو بيست و هفت تا پيرهن و شلوار و کراوات و تي شرت و ... ميريزه جلوت ! در مورد يک يکشون توضيح ميده و راهنمايي ميده ... آدم خجالت زده ميشه اگه دست خالي از مغازه يارو بياد بيرون ! ولي خوب مورد پسندم نبوده ديگه تعارف که ندارم باهاش ! پسر خاله ام هم که نيست ... )
- آقا ممنون از لطفتون نميخوام هيچکدومشونو !

خوب الان فکر ميکنيد برخوردش چجوريه ؟ ... در خروجي رو نشون ميده ؟  نچ ! ... ميگه ببخشيد که لباساي ما با متناسب با سليقه ي شما نبود . ايشالله هفته ديگه کاراي جديد تري مياريم .  حتماً سر بزنين )

آها اينه ! احساسي که بهم دست ميده ، اينه که طرف خيلي آدم خوش اخلاق و مشتري مداري بود . هر طور شده ، اگر گذرم اونورا افتاد ، حتماً ميرم ببينم چيزاي جديد چي داره ...
اما احساسي که به من به عنوان مشتري دست ميده تو بوشهر ، اينه که اصلاً تا عمر دارم ، طرف اون مغازه نخواهم رفت . مرتيکه بي ادب !

يه نکته ديگه اينکه اکثر مغازه داراي البسه تو بوشهر ، آدماي سن بالا و جا افتاده هستند و اين باعث ميشه که کمتر با لباساي شاد و شيک برخورد داشته باشيم . به هر حال آدم سن بالا شخصيتش شکل گرفته و نسبت به فروشنده هاي جوون ، انعطاف کمتري دارند و در نتيجه امکان و احتمال  کتک کاري بين مشتري و فروشنده زياد تر خواهد شد !

 * متاسفانه تو بوشهر ، اغلب کاسب ها ومغازه دارا ، براي مشتري وقت نميزارن . توضيح نميدن ، راهنمايي و مشاوره نميدن ...  مثل يه ربات عمل ميکنن ! رباتي که تا ۳۰ ثانيه فقط در خدمتت هست .  بعدش هداييتت ميکنه به در خروجي !

در رستوران ...

ساعت ۲ و نيم ظهر همه غذا فروشي ها  تعطيل مي باشند . البته اين ديگه به اختيار خودشونه که مثلاً اگه به جاي ساعت ۲ و نيم ، يک ساعت ديگه هم وايسن و کار کنن آيا بيشتر  در ميارن يا نه ؟!

خوب ! بريم سر داستان ...

مکان : فرق نميکنه همه رستورانا مثل هم هستن !

من و داداشا و پسر خاله ام ... رفتيم با هم غذا بخوريم . آخر وقت کار رستوران هست . ميريم سالاد ميکشيم و از ميز سلف استفاده مي کنيم . مي نشينيم . سالاد ميل مي کنيم و در مورد مسائل کاري صحبت ميکنيم . هم زمان با ما ، صاحب رستوران دارد با موبايلش بازي مي کند . فايل هاي صوتي و تصويري اي را که طي روز هاي گذشته از دوستانش دريافت کرده است ، مرور مي کند ...

بعد از گذشت بيست دقيقه به همديگر نگاه مي کنيم . محمد ! غذا سفارس نداديم ؟! نه عماد سفارش نداديم . هنوز کسي نيامده از ما سفارش بگيرد !

- آقا وقت کردين منو  غذا رو بيارين ما يه غذايي انتخاب کنيم .
- بله الان مياروم وويسک !
- خوب ! همه زرشک پلو بامرغ ميخوايم . حتماً هم رون باشه 

بعد از بيست دقيقه ، مياد ميگه : آقا والله ببخشا ! فقط سينه مرغ داريم ، رونش تموم کرديم ! ... نيمچه دعوايي پيش مي آيد ولي با وساطت بنده ، ختم به خير مي شود ! ... تصميم گرفتيم غذاهاي مختلفي سفارش بديم . يکي از ما جوجه کباب بدون برنج سفارش داد . قصد داشت با نان بخورد .

بعد از 10 دقيقه : آقا شرمونده ! نون تمام کرديم برنج بيارم ؟! ...نه آقا نميخواد اصلاً جوجه کباب خالي مي خورم !!

در غذاي من دو سيخ کوبيده بود ، يک ورش خام ، روي ديگر سوخته !! ... حالا از مسائل کيفي بگذريم ، برخورد و احترام وصداقت با مشتري ، مسئله مهمي هست که بايد رعايت بشه .

جاي ديگر هم که رفته بوديم ، از گارسون ها چيزي بخوايم ، انگار ارث باباشونو طلب کرديم ! گويي  ما گارسون هستيم و اونا هم مشتري !! ميگوييم اين نوشابه زردي که آوردي ، ببر به جاش مشکي بيار ، نوشابه مشکي را پرت مي کند بر روي ميز ...

نتيجه گيري : ما ديگه هيچ وقت اونجا نميريم غذا بخوريم . به همه دوستان هم ميگيم اونجا غذا نخورن . آيا از نظر منطقي اون رستوران بايد ورشکست شود ؟ شايد ميگين بله ! ولي نچ !! تا ادارات و کارمندا و خريد هاي عمده دارن ، اينا ورشکست نميشن !! پس مجبوري بري جاي ديگه غذا بخوري و اعتراض هم نکني !!!

نتيجه گيري : در مورد رستورانا ، حق با مشتري نيست ! گور پدر مشتري . خواست ، خواست ، نخواست هم جهنم بره جاي ديگه غذا کوفت بفرمايند !

بوشهر :

الو سلام قربان . آژانس ( ... ) ؟
- بله بفرمايين
- دشتي هستم اشتراک { ( ... ) مثلاً پنجاه و بيست نود و بيست ! } ... يه ماشين مي خواستم
- باشه اومد

بعد از ده دقيقه

- الو آقا يه ماشين خواستيم مثلاً ! نيومده هنوز که
- آقا اومده ميگه کسي پايين نبود منم رفتم !
- خوب آدرس دقيق دارين که ميومدين زنگ درو ميزدين ميگفتين از آژانس هستم ، بياين پايين !
- اولاً که يه بوق زده ، نيومدين ( !! ) دوماً که ما کار داريم اينهمه زنگ ميزنن آژانس نميتونيم معطل شما باشيم !!

تهران ( يا شيراز يا اصفهان يا هر شهري به جز بوشهر !! )

- سلام ببخشيد آقا يه آژانس برا فرودگاه مي خواستم براي ساعت 6 بعد از ظهر ( الان ساعت 4 عصره )
- به نام ؟
- فلاني !
- چشم مي فرستم براتون . 
(  سر ساعت 6 زنگ در پايين زده ميشه )
- آقاي فلاني ؟
- بله
- از آژانس هستم تشريف بياريد پايين لطفاً  منتظرتونم

( بالطبع چون ميخوام برم فرودگاه و تهران رو به مقصد بوشهر ترک کنم ، کلي ساک و چمدون هم دارم و نزديک به 15 دقيقه طول مي کشه برسم دم در اما راننده خوش اخلاقه و خم به ابرو نمياره اما من ناراحتم چون طرفو معطل کردم ! )

نتيجه گيري : هميشه حق با مشتري است !

منتظر قسمت هاي بعدي باشيد !

بعضيا دور برداشتن گر و گر ، فرت و فرت ، زرت و زرت و از اين حرفا ميرن وبلاگشونو آپ ديت مي کنن . ما هم نه از روي حسادت بلکه از روي نمي دونم چي چي ، ميايم از امروز به معناي واقعي روز نوشت ميشيم . ما چيمون از امينوه کمترن ؟ اينهمه سوژه دور برمون ريخته ، اونوقت سکوت کرديم که چي ؟!
نمونه اش رستوران (( ساحل )) کنار دريا . با همکاران شرکت ( برادرا و پسر خاله ام ! ) رفتيم ناهار رو تو اين رستوران بخوريم ، منو رو نگاه کرديم يه عکس هم گرفتيم که تريپ بدون شرحي اينجا ميزاريم .

ها ديديدن ؟! ريخته سوژه

روز مادر ، زن ، دختر ، دوست دختر ، نامزد ، زن صيغه اي ، دختر عمو ، دختر عمه ، دختر خاله ، دختر دايي ، دختر همسايه و ... مبارک باد !
تبريک ويژه به همسر عزيزم و مادر فداکارم ... ايشالله هميشه سر پا و شاداب و تندرست باشين . دوستتان دارم هوار تا !

امروز تولد جناب پدر زن بود . به علت فقدان ماشين ، مجبور شديم صد و بيست کيلومتر پياده بريم تا برسيم به يه رستوران . ارزشش رو داشت ! فيله استيک و سس قارچ زديم نفري ده هزار تومن . ايشالله هميشه تولد پدر زن عزيزم باشه !! من که پايه ام ...

پ ن 1 : زن ذليل خودتونين ! چشم ندارين ببينين من و همسرم  با همديگه زيادي تفاهم داريم ؟! آقاي م . ن با شما هستم

پ ن 2 : خيليه ها ! بيليط VIP کنسرت محمد رضا لطفي تو کاخ نياوران داشته باشي ولي بي خيالش شي ! آره داداش لطفي کيلو چن ؟ ( جريان داره ! )

تهرانم ... هوا خوبه . حداقل مثل بوشهر ، شرجي و گرد و خاکي و گرم نيست ! يه دو سه روزي براي ماموريت کاري اومدم اينجا .
احساس خوبيه ، تو اتاق نشستي ، پنجره سرتاسري اتاق رو به باغ کوچک حياط و هم ارتفاع با بالاترين نقطه ي درختان بلند سرو و سپيدار و ... و بادي ملايم 
فکر ميکنم . فکر هاي خوب ! به ياد بچگي هام افتادم .  ياد زماني که نه فکر مشغولي اي داشتم و نه مسئوليتي و نه دغدغه خاطري و نه نگراني اي نسبت به آينده . تازه اون موقع ها بنزين هم سهميه بندي نبود ! 
به کوچه تنگ و هميشه خلوت نگاه ميکنم . کوچه اي که با باغ هاي سرسبز با درختاي بلند ، محصور شده . آروم و ساکت و باصفا . تنها صدايي که ميشنوي صداي پرنده هاست و بس . تمامي خاطراتم از اين کوچه پس کوچه هاي با صفاي فرمانيه رو مرور مي کنم .

من نميخوام برگردم بوشهر !!!

همه چيز با يک حس آني شروع شد .

- الو افشين سلام ! آقا جمعه اين هفته پايه ي کله پاچه هستي ؟
- آره حاجي هستمت فطير

با سعيد هم مذاکره کرديم ، اونم قبول کرد ... مذاکراتي هم با حسين و امين داشتيم ولي قبول نکردن . هر چي التماس کرديم که بياين کله بزنيم با هم گفتن نه . به هر حال کله خوردن مردونگي مي خواد که اين دو نفر نداشتن !

صبح جمعه ساعت 4 و نيم صبح زدم بيرون از خونه . رفتم دنبال سعيد و بعدش هم افشين . بشقاب و قاشق چنگال و آبليمو از سعيد ، چاي و قند و ليوان از افشين . کله پاچه هم با من !

رفتيم کله پزي مخصوص واقع در خيابون عاشوري . گفت نون تمام کردم برين بگيرين و بياين . ما هم رفتيم نونوايي اون اطراف . سعيد جان مسئول خريد نون شد .
قسمت مردونه شلوغ بود ولي قسمت زنونه خلوت بود . سعيد کمي اوضاع رو بررسي کرد و خودش رو آماده کرد که با يکي از خانوما مذاکره کنه جهت خريد نان به صورت قاچاقي . طرح جواب داد و يکي از خانوماي محترم لطف کرد و کار ما رو راه انداخت و براي ما هم نون گرفت . تازه با سعيد هم آشنا در اومد . اون ميگفت من تو رو مي شناسم ولي تو منو نميشناسي . در جهت تکميل صحبت آشناييش گفت : من تو رو تو تلويزيون ديدم اما تو منو نديدي !!

آقا نونو گرفتيم و رهسپار کله پزي شديم .  آقا طرف مرام گذاشته و يک عدد کله کامل براي ما کنار گذاشته بود . چشم چشم دو گوشت صورت ، زبون و پاچه و يه دونه مغز ! ... يه جفت چشم رنگي و شيردون هم روي کله سفارش داديم و رهسپار لب ساحل شديم .
آب دريا بالا بود و نسيم ملايمي مي وزيد . زير انداز گذاشتيم و بساط کله خورون بر پا شد .

View رو حال ميکنين ؟!

آقا خورديم در حد مرگ .حالي داد . من سه تا نون رو تيليت کردم ، سعيد هم چهار تا ... افشين کمي نگران بود . ميگفت من تو رژيمم مثلاً ! ديشب غذا رژيمي خوردم . ما هم دلداريش مي داديم و ميگفتيم بابا يه روزه حالا مشکلي نيست . به خاطر همين هم افشين سه تا نون خورد !

بنده مسئول سرو کله پاچه به دوستان بودم !

افشين ( ياور هميشه پايه ! ) و سعيد جان  عزيز دل برادر

بعد از يک ساعت خوردن ، همه احساس توپ شدن بهمون دست داده بود . از اونجايي که دهن آدم بوي بدي ميگيره بعد از خوردن کله پاچه ، افشين پيش بيني کرده بود و يه بسته آدامس RELAX آورده بود که هر کدوم 4 ، 5 تاشو خورديم ولي جواب نداد !

بعدش هم مراسم شست و شوي ظروف خوش بو بود توسط آب دريا زير نظر استاد ماهر و چيره دست در زمينه ظرف شستن ، جناب آقاي سعيد نوذري اين مرد خانواده !

بعدش هم رفتيم يه دور تو جاده ساحلي زديم و بعد هم رفتيم بستني فروشي و عرقيجات (( نارنج و ترنج )) روبروي فلکه رفاه و 6 ليوان عرق خارشتر زديم تو رگ سلامتي کله گوسفندي که نوش جان کرده بوديم ! ...

الان توپ توپم ! خيلي خوش گذشت . انشاالله که اين برنامه هاي فرهنگي ، تفريحي ادبي باز هم تداوم داشته باشه !

خدايا شکرت به خاطر همه ي خوبيا و مهربونيا و الطافت ... به قول منصور ، مائيم و يار مهربون ، همين زياد از سرمون !

اين روزا سخت مشغول کار شرکت هستم . دلم يه مرخصي دو هفته اي ميخواد که متاسفانه هيات مديره با اين مرخصي موافقت نميکنه ! آخرش شبانه با ماشين فرار ميکنم به اتفاق حاج خانوم ميريم تهران عشقي و حالي و صفايي ميزنيم تو رگ .
هيچ وقت در مورد مسائل و اتفاقاتي که در محل کار و در حاشيه ي کار هاي شرکت مي افته رو تو وبلاگم نمي نويسم . کلاً علاقه اي به اين کار ندارم بنا به دلايلي ولي خوب ! يکي از دوستان شعري در وصف شبکه اينترنتي خليج فارس آنلاين البته به صورت فانتزي سروده که گفتم اينجا بنويسمش . جالبه من خودم خوشم اومد در حد سرود اي ايران !

اين خليج فارس ، آنلاين دل است
صاحب هر گونه ADSL است

وقت تابستان و هنگام فراغ
مونس بوشهريا در منزل است

چون که ما اسب مهارت تاختيم
پاي صد ها دام اينجا در گل است !

يه مطلب هم در مورد خانه وبلاگ نويسان بوشهر بنويسم . توي جلسه اول شوراي مرکزي مسئوليت هر يک از اعضاي اصلي مشخص شد . بعدش به علت مشغله کاري و خصوصاً تحصيلي دوستان و علي الخصوص خودم ، کمي وقفه افتاد در کار . ايشالله آخر اين هفته جلسات رو به صورت رسمي پي مي گيريم .
گزارش کامل جلسات هم قصد داريم هم در وب سايت خانه و هم در نشريات محلي بازتاب بديم . به هر حال تصميم به شفاف سازي کامل در مورد فعاليت خانه وبلاگ نويسان بوشهر داريم .
ايشالله که بتونيم تعامل خوبي با همه وبلاگ نويسان همشهري که تعدادشون هم زياد شده است ، داشته باشيم .

برو به تاريخ:

عماد دشتي ... کارمند شرکت خليج هميشه فارس آنلاين همين !